Cedo vom dalhauk
dinsdag 21 februari 2012
Lola reageert
hallo Pepper, hier een bericht van je zus Lola. Ik ben blij van je te horen want volgens mijn baasje zit ik ook in de pubertijd
maar ik vind dat onzin. Ik ben gewoon heeel enthousiast en eigenwijs, maar om daar nu zo over te doen....ze kunnen ook overdrijven he.
Ik ben inmiddels ook erg stoer en sterk en weeg al 32 kilo. Wat ik wel heb is dat ik nogal trek aan de lijn en mensen ondersteboven te springen als ze op bezoek komen. Ik snap wel dat het irritant is maar ik vind dat dan zooo leuk, dus moet ik dat afleren. Mijn baasje gaat iedere zaterdag met me naar de cursus, wat een gedoe, leuk zijn die andere honden maar we moeten allemaal aan de lijn dus dan is er niet zoveel leuks aan. Ook gaan we 1 of 2 keer per week naar een groot losloop gebied waar veel andere honden zijn dat is echt leuk, dan kan ik lekker spelen met andere honden dat vind ik leuk. Wat ik ook leuk vond was die sneeuw en koud heb ik het helemaal niet gehad, ik lig veel liever buiten dan binnen, 's avonds mag ik binnen maar na een uurtje of 3 wil ik alweer naar buiten heb ik het veel te warm, ik wil niet opscheppen maar ik heb werkelijk een prachtige vacht!
Vind je het ook leuk om je tanden in dingen te zetten? Ik wel maar dat mag ik niet van mijn baasje. Fijn om te horen dat jij met hetzelfde zit.
Mijn baasje is ervan overtuigd dat het allemaal goed komt met mij.
Doe je de groeten aan je oppas, doewie Lola
donderdag 16 februari 2012
projectiel Pepper
De eerste dagen heb ik mij gedragen alsof ik geen enkele opvoeding heb genoten.
Dat leverde niets op, zelfs geen aandacht. Daarop heb ik besloten mij enigzins aan te passen, dat maakt mijn leven dragelijk.
Er zijn hier ook zoveel nieuwe dingen te beleven. Mijn aandacht erbij houden is moeilijk alles beweegt of piept hier.
Qua gehoorzaamheid is het nog erger dan thuis. Als ik niet doe wat een hond behoort te doen zit mijn moeder of de bazin op mijn nek.
Toch ravot ik ook lekker met Ma en weet van geen ophouden.
Dat leverde niets op, zelfs geen aandacht. Daarop heb ik besloten mij enigzins aan te passen, dat maakt mijn leven dragelijk.
Er zijn hier ook zoveel nieuwe dingen te beleven. Mijn aandacht erbij houden is moeilijk alles beweegt of piept hier.
Qua gehoorzaamheid is het nog erger dan thuis. Als ik niet doe wat een hond behoort te doen zit mijn moeder of de bazin op mijn nek.
Toch ravot ik ook lekker met Ma en weet van geen ophouden.
dinsdag 14 februari 2012
Op Nova Zembla

Pepper logeert bij ons.
Haar baasjes zijn met vakantie, nu delft zij het onderspit bij mij.
Ik heb haar respect voor voor mij moeten leren en och, ze wist het snel in praktijk te brengen. Zo ben ik nu eenmaal, duld geen tegenspraak in het baas zijn.
Nu is ze leuk geworden en mag mee haasjes vangen (mag niet) en over de sloten lopen.
We hebben ook over kruiend ijs gewandeld, dat is een eng geluid, het kraakt onder onze poten.
donderdag 29 december 2011
De reunie
Vanochtend ging ik in het bos een flinke wandeling maken en kwamen we op een plek waar zomaar 7 hovawarten liepen. Het bleek om mijn nageslacht te gaan. De vader schitterde door afwezigheid.
Dat spul wilde ravotten, rennen en dollen. Eigenlijk heel spannend.
Na een half uurtje was het grootste vuur bij de hondjes gedoofd er werd gerust en weer verder gewandeld totdat er koffie met..... voor de bazen was.
Wij bleven in de tuin aan een boom, zonder eten en met regen. Veel liever hadden we in huis de boel ook nog op stelten gezet.
Bij het vertrek bleken we allemaal kribbig van moeheid. Een kluifje toe als afscheid maakte de dag lekker.
Mijn bazen hebben een hele leuke dag gehad.
Ik ben in de auto gaan slapen als een marmotje en nu ben ik ook onder zeil.
Honden, we zien elkaar op de jonge hondendag.
zondag 20 november 2011
Examen

Vorige week heb ik het examen "let hond op Baas "afgelegd.
Er was één heel moeilijk onderdeel bij, daar heb ik onvoldoende gescoord. Een vreemde kwam met heerlijke worst naar mij toe, ik mocht er niet van eten maar wel een rondje om hem maken. Bijna was ik rond en toen............ heb ik een grote hap uit het bakje genomen, fout, fout, fout.
De bazin was heel erg teleurgesteld omdat het thuis zo goed gaat, daar blijf ik van de hazen en ganzen af ook al hangen ze er bij om op te vreten. Ik ben wel geslaagd hoor, 1 fout mag.
Door de schapen kan ik mij laten likken en samen met Luna hebben we in een hele kudde gezeten. Dat is spannend, die kleine leerde snel dat ze er niet naar moest blaffen.
Wij zijn nu bijna bij alle hondjes op bezoek geweest en alle baasjes vinden de hondjes lieve handenbindertjes die goed alleen kunnen zijn.
Nu ik in mijn halfjaarlijkse periode ben mag ik niet mee naar de jongens.
woensdag 5 oktober 2011
Luna gaat naar zee en leert mennen
Luna woont vandaag precies 6 weken bij ons. Ze doet het prima, is zeer energiek (slapen wat is dat?) om haar rust te vinden moeten we haar echt regelmatig in de bench doen. Dat weet ze al wel, maar heeft er gelukkig niet echt een hekel aan.
Luna vindt het leven ontzettend leuk, alles is een feestje. Buiten in de tuin en op het erf rondscharrelen vindt ze het allerleukst. Achter de katten en kippen aan, neuzen aan de paarden. Bang is ze absoluut niet en ze is erg gevoelig voor signalen van de andere dieren. Stopt dan gelijk. Met ons als baasje is dat nog wel eens moeilijker. Ze mag erg graag uitdagen en van alles wegpakken, op de banken springen. Niet alles is even ongevaarlijk en ik moet zeggen ze heeft ons weer even alerter gemaakt en sneller in reactie. We zijn ook erg blij met het spelletje met de lappen, want alle stof in huis is voor Luna. Was uit de wasmand eigent ze zich standaard toe. Dekens van de bank haalt ze er keer op keer af en loopt ermee te sjouwen. Een koddig zicht, maar niet de bedoeling.
Op puppyles doet ze goed haar best. Weet dat er daar gewerkt moet worden. Thuis wordt ze makkelijker afgeleid voorals als Puk in de buurt is. Dat moeten we echt organiseren.
We nemen Luna vaak mee op pad. Gisteren nog mee naar een menwedstrijd. Ook dan reageert ze op elke prikkel in haar omgeving, overal wil ze zich mee bemoeien. Dat is niet makkelijk. Toch willen we haar, gedoseerd, prikkels aanbieden om er mee om te leren gaan. Ze moet leren dat ze zich niet overal mee hoeft te bemoeien. Achterop de wagen doet ze graag. Zich als een prinsesje rond laten rijden. Ze is zo mooi!
Straks gaan we weer varen, want daar is het weer voor, maar nu eerst weer even slapen.
Voor zover het verhaaltje over Luna.
Hartelijke groetjes van ons allemaal en een lik van Luna.
Luna vindt het leven ontzettend leuk, alles is een feestje. Buiten in de tuin en op het erf rondscharrelen vindt ze het allerleukst. Achter de katten en kippen aan, neuzen aan de paarden. Bang is ze absoluut niet en ze is erg gevoelig voor signalen van de andere dieren. Stopt dan gelijk. Met ons als baasje is dat nog wel eens moeilijker. Ze mag erg graag uitdagen en van alles wegpakken, op de banken springen. Niet alles is even ongevaarlijk en ik moet zeggen ze heeft ons weer even alerter gemaakt en sneller in reactie. We zijn ook erg blij met het spelletje met de lappen, want alle stof in huis is voor Luna. Was uit de wasmand eigent ze zich standaard toe. Dekens van de bank haalt ze er keer op keer af en loopt ermee te sjouwen. Een koddig zicht, maar niet de bedoeling.
Op puppyles doet ze goed haar best. Weet dat er daar gewerkt moet worden. Thuis wordt ze makkelijker afgeleid voorals als Puk in de buurt is. Dat moeten we echt organiseren.
We nemen Luna vaak mee op pad. Gisteren nog mee naar een menwedstrijd. Ook dan reageert ze op elke prikkel in haar omgeving, overal wil ze zich mee bemoeien. Dat is niet makkelijk. Toch willen we haar, gedoseerd, prikkels aanbieden om er mee om te leren gaan. Ze moet leren dat ze zich niet overal mee hoeft te bemoeien. Achterop de wagen doet ze graag. Zich als een prinsesje rond laten rijden. Ze is zo mooi!
Straks gaan we weer varen, want daar is het weer voor, maar nu eerst weer even slapen.
Voor zover het verhaaltje over Luna.
Hartelijke groetjes van ons allemaal en een lik van Luna.
zondag 2 oktober 2011
Het brabantse leven van Luke


Het leven in het Brabantse land
Het is best wel gezellig hier in het Brabantse land. Iedere dag valt er wel wat te beleven en er is altijd iemand om mee te spelen. Alleen zijn er wel van die rare regels waar ik me aan moet houden, dat is minder leuk.
Ik zal eens een paar van die rare regeltjes opsommen, ik weer zeker dat jullie ze ook raar vinden: de bazen mag ik niet bijten, ik wil alleen maar met ze spelen. De kippen mag ik niet opjagen, terwijl ze zo leuk van me wegrennen als ik er aan kom gestormd. Het voer van de konijnen en cavia’s mag ik niet opeten, het smaakt best wel lekker eigenlijk. Ook met hen mag ik niet spelen. De bazin heeft achter een mooie bloementuin, we komen er niet zo vaak maar als we er zijn dan lig ik het liefste in de bloemenbedden, dit mag ook al niet. Wat ook heel fijn ligt zijn zandkuilen, deze graaf ik de hele dag en dan ga ik er in slapen, zoals jullie kunnen raden mag dit ook niet. Het zijn maar vreemde regels en ze zijn niet logisch voor mijn gevoel.
Op woensdagavond gaan we naar de puppyklas, dit is echt een feest. Allemaal jonge hondjes, ik ben wel de grootste van de klas. Het is zo leuk om al die hondjes te zien, helaas kan ik er niet lang meespelen want er moet wel gewerkt worden tijdens de les. Het gaat best wel goed en ik heb al veel geleerd. Alleen weer terug thuis, wil ik het niet altijd herhalen. Na een keer herhalen snap ik het wel, dus al dat oefenen is nergens voor nodig.
Een paar keer per dag gaan we wandelen, dit is zo leuk. De verkeersregels beheers ik heel goed, zo als zitten en dan pas oversteken. Tijdens het wandelen blaf ik naar alle honden (groot en klein) en besnuffel ik hier struikje, boompje en paaltje. Dit is echt zo fijn om te doen, alleen de bazin wil de hele tijd door wandelen. Afgelopen week ben ik weer bij de dierenarts geweest, dit is helemaal niet eng. De dierenarts vond me heel gezond en ik woog 17,0 kilo.
’s Avonds is het altijd gezellig en dan leg ik mijn poten op de tafel om mee te genieten, alleen dit mag niet. Daarom kruip ik opschoot bij de baas of bazin. Binnen is er nog een andere leuke huisgenoot, een klein valkparkietje dat Jago wordt genoemd. Hij kan heel mooi zingen en ik wil graag met hem spelen. Een keer lukte het bijna en toen had ik bijna zijn staart. Dat vonden ze niet leuk, terwijl ik juist heel graag met mijn eigen staart speel. Wat ook echt heel leuk is als ze over mijn buik aaien, daar kan ik echt goed voor gaan liggen.
Dus zoals jullie lezen is het best gezellig hier en groei ik goed.
Een poot van Luke (Lambiek)
Abonneren op:
Berichten (Atom)

